Interview with the great actor Guy SINER (EN / RO / AL)

By Iulia-Maria Kycyku
[Guy Siner was born on the 16th of October 1947 in New York, USA. He’s probably best known for the role of Lieutenant Hubert Gruber in the successful British sitcom ‘Allo ‘Allo! (1982-1992), created by Jeremy Lloyd and David Croft and produced by BBC. He has also played other remarkable roles in television (Doctor Who, The Secret Army, Seinfeld, You Rang M’Lord?, etc.), film (Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl, Vlad, The Second Front, etc.), and theatre (The Emcee, Cabaret, Blithe Spirit, etc).

Mister Siner kindly accepted to answer a few questions for Haemus Review.

J.-M. Kycyku: First of all, how did you get to be an actor? Did you use to dream about this in childhood or did you use to imagine your future in a different way?

Guy Siner: I trained! I don’t remember ever wanting to do anything else. Family history has it that I announced my intention to become an actor at age 11.

Do you think acting is a difficult job or is it enough to be talented?

- Comedy, and specifically comic timing, cannot be taught; it is a gift. Most other aspects of acting can be taught. That said, it is not a job I would recommend to anyone I cared about. It’s a hard life and no – talent is not enough. It requires luck, enormous application and great strength of character since with every job you are judged anew.

What are the most important things in a movie?

- Script, script and script.

Do you have a favorite role?

- Of course Lieutenant Gruber has a special place in my heart. That said my dream role is whatever I play next!

Were you the same person if you were not an actor?

- No. My career defines me – which, now I think of it, is probably not a good thing at all...

A proverb, an event, a parabola, a person who has strongly influenced you…

- I am sorry to disappoint you but this question I find impossible to answer. Far too many to list.

An artist from whom you got inspired… Or from whom you learned?

- See above. I have stolen from many wonderful actors. And a few of them have stolen from me.

What role of Shakespeare’s work would you like to play on stage?

I am very old now – so I guess it would be Lear...

How do you read a character?

- Such a simple question and such a complex subject! It would require a book on acting technique to answer satisfactorily. Every character is different, as is every actor. There is the ‘outside/in’ approach: Laurence Olivier was the finest exponent of this; he would think about the physicality of the role– the voice, mannerisms, walk etc. and the charaterisation would grow from this. Inside/out – best exemplified by ‘method’ actors (e.g. Marlon Brando) would allow everything to develop from inside himself. Such an actor might sit for hours in his trailer before an emotional scene trying to remember how he felt when his grandmother died... Not my thing at all. While I think the best actors naturally use a combination of the two techniques, I am a great believer in telling the truth, which is especially important in comedy. Lie to an audience and they will see right through you. You will appear to be acting – especially on screen.

What character, subject or event in the Balkan world do you think would deserve a movie that would mark the global cinematography?

- Since you are Romanian – I would say Vlad Tepes. I know there have been films about him and the Dracula character he inspired – but I would like to film his story one day. I once shot a big scene in the tiny chapel at Hunedoara Castle where he would have worshipped every day. I must have stood in his very footsteps...

[‘Allo ‘Allo! was a cultural shock because it presented the non-conformist and humoristic side of the war. Many people had, through it, contact with the real British humor...
After the fall of ‘the iron curtain’, ‘Allo ‘Allo! was transmitted in Romania and Albania. It had a notable success.]
                                    
What was your vision of war, before ‘Allo ‘Allo! ?

- It was indeed a shock at first that we treated of the humour of the war. There were complaints that we were ‘making fun’ of the French Resistance etc. but these all came from people with no personal knowledge of the war. As it happens my family served with distinction in both World Wars and I have a particular interest in, and some knowledge of, the subject.

What were the most interesting reactions of the public?

- Apart from the above – I was pleased at the reaction of the gay community. I expected some problems there, but all the feedback was very positive.

What did the ‘Allo ‘Allo! experience mean to you? Do you consider the role of Lt. Gruber the role of your lifetime?

- Yes of course. A wonderful role, a character the public took to their hearts and ten years of my working life.

Do you have a favorite episode, scene or line in ‘Allo ‘Allo?

- So many – the ‘matches’ scene from the pilot; the live audience was hysterical and at one point we had to stop filming while they calmed down. Also, ‘the interrogation of M. Alphonse’; I can still remember shooting this scene, and a little part of me standing outside the action thinking: I am on a sound stage at the BBC acting a blindingly funny scene with the great Kenneth Connor – one of the most consummate comedians ever and whose work I had loved since childhood... Sweet!

What cast members did you get close to?

- Several of them have remained very good friends.

What would be the five comedies that a today’s young shouldn’t miss?

- Five? Why five?? OK – here goes: ‘Cheers’; ‘Frasier’; ‘Fawlty Towers’; ‘Monty Python’s Flying Circus’; ‘The Simpsons’.

Thank you very much, Mr. Siner, it was a great honor and pleasure!

- You’re welcome – and thank you!

* Photo credits: Burnett Crowther Ltd.





Guy Siner s-a născut l 16 octombrie 1947 în New York, SUA. Este, probabil, cel mai bine cunoscut pentru rolul Locotenentului Gruber în sitcom-ul britanic de succes Allo Allo! (1982-1992), creat de Jeremy Lloyd și David Croft și produs de BBC. Dar Siner a jucat și alte roluri remarcabile în televiziune (Doctor Who, The Secret Army, Seinfeld, You Rang M’Lord? etc.), în cinematografie (Pirații din Caraibe: Blestemul Perlei Negre, Vlad, Al Doilea Front, etc.) și în teatru (The Emcee, Cabaret, Spirit Vesel, etc.)

Domnul Siner  a avut amabilitatea să răspundă la câteva întrebări pentru Revista Haemus.

J.-M. Kycyku: În primul rând, cum ați ajuns să fiți actor? Visați la acest lucru în copilărie, sau vă imaginați viitorul în alt mod?

Guy Siner: Am luat cursuri! Nici nu-mi amintesc să fi vrut vreodată să fac altceva. În istoria familiei mi-am anunțat intenția de a deveni actor la vârsta de 11 ani.

Credeți că jocul este o meserie dificilă, sau este suficient să fii talentat?

- Comedia și, în special sincronizarea comică nu se poate învăța; este un dar. Cele mai multe dintre aspectele jocului pot fi învățate. Acestea fiind spuse, nu este o meserie pe care aș recomanda-o cuiva de care îmi pasă. Este o viață grea și nu – talentul nu este suficient. Necesită noroc, o muncă enormă și o grozavă putere de caracter, deoarece cu fiecare nou job (rol) eşti judecat de la capăt.

Care credeți că sunt cele mai importante lucruri într-un film?

- Scenariul, scenariul și iar scenariul.

Aveți un rol preferat?

- Bineînțeles că Locotenentul Gruber are un loc special în inima mea. De altfel, rolul viselor mele este orice joc în continuare!

Ați fi fost aceeași persoană dacă nu erați actor?

- Nu. Cariera mă definește – ceea ce, dacă stau să mă gândesc, probabil nu este un lucru întru totul bun.

Un proverb, un eveniment, o parabolă, o persoană care v-a influențat puternic?

- Îmi pare rău să te dezamăgesc, dar mi se pare imposibil să răspund la această întrebare. Prea multe de notat.

Un artist de la care v-ați inspirat… Sau de la care ați învățat?

- Am ‘furat’ de la mulți actori minunați. Și câțiva dintre ei au ‘furat’ de la mine.

Ce rol din opera lui Shakespeare v-ar plăcea să jucați la teatru?

- Sunt foarte în vârstă acum – deci, cred că ar fi Lear...

Cum ‘citiți’ un personaj?

- O întrebare atât de simplă şi cu un subiect atât de complex! Ar fi necesară o carte despre tehnica de joc pentru da un răspuns satisfăcător. Fiecare personaj este diferit, precum și fiecare actor. Pentru Outside/in Laurence Olivier era cel mai bun reprezentant; se gândea la corporalitatea rolului – la voce, maniere, mers, etc. și caracterizarea ar crește de aici. La Inside/out, cel mai bine exemplificat de „metoda” actorilor (de pildă Marlon Brando) ar permite ca totul să se desfășoare dinăuntru. Un astfel de actor ar sta ore întregi în caravana sa înaintea unei scene emoționante, încercând să își amintească cum s-a simțit când i-a murit bunica... Deloc genul meu. Crezând că cei mai buni actori folosesc o combinație între cele două tehnici, eu cred că rostirea adevărului, ceea ce este deosebit de important în comedie. Minte o audiență și se va vedea prin tine acest lucru. Se va vedea că joci – în special pe ecran.

Ce personaj, subiect sau eveniment din lumea balcanică credeți că ar merita un film care să marcheze cinematografia globală?

- Fiind româncă – aș spune Vlad Țepeș. Știu că sunt filme despre el și despre personajul Dracula pe care l-a inspirat – dar mi-ar plăcea să îi filmez povestea într-o zi. Odată am filmat o scenă lungă într-o mică capelă din Castelul Hunedoara, unde el se închina zilnic. Cred că păşisem chiar pe urmele lui…

‘Allo ‘Allo! a fost un șoc cultural pentru că prezenta partea non-conformistă și umoristică a războiului. Mulți oameni au avut, prin el, contact cu adevăratul umor englezesc.
După căderea cortinei de fier, ‘Allo ‘Allo! a fost transimis în România și Albania, având un succes notabil.

Care era viziunea Dvs. despre război, înainte de ‘Allo ‘Allo!?

- La început a fost, într-adevăr, un șoc faptul că am tratat umorul din război. Au fost plângeri că „ne distram pe seama” Rezistenței Franceze, etc., dar toate acestea au venit din partea unor oameni fără cunoștințe personale despre război. Se întâmplă ca familia mea să fi servit cu devotament în ambele războaie și am un interes personal și niște cunoștințe în domeniu. 

Care au fost cele mai interesante reacții ale publicului?

- În afară de cele de mai sus – am fost mulțumit de reacția comunității gay. M-am așteptat la probleme, dar tot feedback-ul a fost foarte pozitiv.

Ce a însemnat experiența ‘Allo ‘Allo! pentru Dvs.? Considerați rolul Locotententului Gruber ca fiind rolul vieții Dvs.?

- Da, desigur. Un rol minunat, un personaj pe care publicul l-a primit în inimi și zece ani din viața mea profesională.

Aveți un episod favorit, o scenă sau o replică în ‘Allo ‘Allo!?

- Foarte multe – scena cu „chibriturile” din episodul pilot; audiența live a fost „dezlănţuită” și, la un moment dat, am oprit filmările până ce ei s-au calmat. De asemenea, „interogatoriul lui Monsieur Alphonse”; îmi amintesc când filmam această scenă, și o mică parte din mine stătea în afara acțiunii, gândindu-mă: sunt pe platoul de filmare la BBC,  jucând o scenă orbitor de amuzantă cu marele Kenneth Connor – unul dintre cei mai desăvârșiți comedieni din totdeauna și pe a cărui muncă am iubit-o încă din copilărie. Drăguț!

De care dintre membrii echipei v-ați apropiat?

- Câțiva dintre ei mi-au rămas foarte buni prieteni.

Care ar fi cele cinci comedii, pe care un tânăr din zilele de astăzi nu ar trebui să le rateze?

- Cinci? De ce cinci?? OK, (fie!) Cheers, Frasier, Fawlty Towers, Monty Phyton’s Flying Circus, The Simspons.

Mulțumesc mult, Domnule Siner, a fost o mare onoare și plăcere!

- Cu plăcere – și mulțumesc!




Guy Siner është lindur më 16 tetor 1947 në Nju Jork. U bë i famshëm botërisht me rolin e lokotenentit Hubert Gruber, në serialin komik britanik ’Allo ’Allo! (1982-1992). Ka luajtur mjaft role të mbamendshme në televizion (Doctor Who, The Secret Army, Seinfeld, You Rang M’Lord? etj.), në kinema (Piratët e Karaibeve: Mallkimi i Perlës së Zezë; Vlad, Fronti i Dytë etj) dhe në teatër (The Emcee, Cabaret, Shpirt i Gëzueshëm etj)

Zoti Siner pati mirësinë t’u përgjigjej disa pyetjeve për Revistën Haemus.

J.-M. Kyçyku: Në radhë të parë, si arritët të jeni aktor? E ëndërronit këtë gjë nga fëminia, apo e shihnit të ardhmen ndryshe?

Guy Siner: Ndoqa kurse! As që mbaj mend të kem dashur ndonjëherë të bëj tjetër gjë. Në historinë e familjes, e shpalla synimin për t’u bërë aktor në moshën 11-vjeçare.

Besoni se loja është një mjeshtëri e vështirë, apo mjafton vetëm talenti?

- Komedia dhe veçanërisht sinkronizimi i komikes nuk mund të mësohen, janë dhunti. Shumica e aspekteve të tjera të lojës së aktorit mund të mësohen. Pasi këto u thanë, nuk është një mjeshtëri të cilën do t’ia këshilloja dikujt të shtrenjtë. Është një jetë e ashpër dhe jo, jo: talenti nuk mjafton. Ka nevojë për fatmirësi, përkushtim të thellë dhe për një fuqi të tmerrshme karakteri, sepse pas çdo roli të ri gjykohesh nga e para.

Cilat mendoni se janë gjërat më të rëndësishme në një film?

- Skenari, skenari dhe prapë skenari.

Keni ndonjë rol më për zemër?

- Padyshim që Lokotenenti Gruber ka një vend të veçantë në zemrën time. Roli i ëndrrave të mia është roli që luaj në vijim!

Do të kishit qënë i njëjti person, po të mos ishit aktor?

- Jo. Karriera më përkufizon – dhe kjo, nëse mendohem, ndoshta nuk është një gjë krejt e mirë.

Një fjalë e urtë, një ngjarje, një parabolë, një njeri që ka ndikuar fuqishëm mbi ju…

- Më vjen keq që do të të zhgënjej, por më duket e pamundur t’i përgjigjem kësaj pyetjeje. Mund të flitet shumë rreth saj.

Një artist që ju ka frymëzuar… Ose nga i cili keni mësuar ?

- Kam ‘vjedhur’ nga shumë aktorë të mrekullueshëm. Dhe disa syresh kanë ‘vjedhur’ prej meje.

Cilin rol nga vepra e Shekspirit do t’ju kish pëlqyer të luanit në teatër ?

- Jam i shtyrë në moshë tashme – pra, besoj se do të ishte Mbreti Lir…

Si ‘e lexoni’ një personazh ?

- Një pyetje kaq e thjeshtë, me një subjekt kaq kompleks! Do të nevojitej një libër i tërë i teknikave të aktrimit, që të mund të përgjigjesh kënaqshëm. Secili personazh është i ndryshëm, sikurse edhe çdo aktor. Për mënyrën Outside/in Laurence Olivier-i ishte përfaqësuesi më i mirë; ai mendohej rreth përftimit fizik të rolit, zëri, sjelljet, ecja etj, dhe karakterizimi mund të zhvillohej që këtu. Ndërsa për Inside/out – shprehur më së miri nga „metoda” e aktorëve (për shembull Marlon Brando) do të lejonte që gjithçka të zhvillohej në brendësi të tij. Një aktor i tillë do të kish ndenjur me orë të tëra në karvanin e tij, para një skene emocionuese, duke u përpjekur të kujtojë se si qe ndjerë kur i vdiste gjyshja… Nuk është aspak lloji im. Me bindjen se aktorët më të mirë përdorin një gërshetim të dy mënyrave, unë besoj shumë në thënien e së vërtetës, çka është mjaft e rëndësishme në komedi. Gënje një audiencë dhe kjo do të dalë menjëherë në shesh. Do të duket që ti luan – sidomos në ekran.

Cili personazh, subjekt, apo ngjarje nga bota ballkanike besoni se do të meritonte një film që të shënjonte kinemanë globale?

- Meqë je rumune, do të thoja Vlad Huri. E di që janë bërë filma për të dhe për personazhin Drakula, frymëzuar prej tij – por do të dëshiroja ta bëja film jetëshkrimin (bëmat) e tij. Dikur kam xhiruar një skenë të gjatë në një kapelë të vogël në Kështjellën Hunedoara, ku ai falej përditë. Duhet të kem qënë bash në gjurmët e tij…

Allo ’Allo! Ishte një trandje kulturore, sepse paraqiste anën jokonformiste dhe humoristike të luftës. Shumë njerëz takuan, përmes tij, humorin e vërtetë anglez.
Pas rënies së Perdes së Hekurt, ‘Allo ‘Allo ! u transmetua në Rumani e Shqipëri me shumë sukses.

Çfarë ideje kishit për luftën para serialit ‘Allo ‘Allo!?

- Në fillim ishte vërtet një trandje fakti që trajtuam humorin gjatë luftës. Pati edhe ankesa se ‘po zbavitemi në kurriz’ të Rezistencës Franceze etj, por këto të gjitha erdhën nga njerëz që nuk kishin dijeni vetjake për luftën. Ndodhi që familja ime të ketë shërbyer ndjeshëm në të dyja luftrat botërore dhe kam një lidhje të drejtpërdrejtë, si dhe disa njohuri në këtë fushë.

Cilat qenë reagimet më interesante nga ana e publikut?

- Veç të mësipërmeve, më bëri përshtypje reagimi i bashkësisë gay. Prisja telashe, por të gjitha reagimet ishin positive.

Çfarë shënoi përvoja ‘Allo ‘Allo! për ju? A e shihni rolin e lokotenentit Gruber si rolin e jetës?

- Po, patjetër. Një rol i mrekullueshëm, një personazh të cilin publiku e mori në zemër – dhe dhjetë vjet nga jeta ime profesionale.

Keni ndonjë episod, ndonjë skenë apo ndonjë replikë më për dashur?

- Janë kaq shumë: skena me ‘shkrepset’ në episodin-pilot; të pranishmit ‘dolën binarësh’ dhe ne u detyruam të ndalnim filmimet derisa ata të qetësoheshin. Gjithashtu ‚hetimi i z. Alfons’; ende sjell ndërmend kur xhironim atë skenë dhe një pjesë e vogël e imja rrinte jashtë ngjarjes duke menduar: jam në skenën e BBC-së dhe po luaj një pjesë verbueshëm zbavitëse me të madhin Kenneth Connor – një nga më të përkryerit komikë të gjithëhershëm, krijimtarinë e të cilit e kam dashur qysh në fëmini. Mrekulli!

Me cilët aktorë u afruat më shumë ?

- Me disa prej tyre kemi mbetur miq shumë të mirë.

Cilat do të ishin pesë komeditë, të cilat një i ri i sotëm nuk do të duhej t’i humbte?

- Pesë? Po pse pesë?? OK – Cheers, Frasier, Fawlty Towers, Monty Phyton: Cirku Fluturues, Familja Simpson.

Falemnderit shumë, zoti Siner, ishte një nder dhe një kënaqësi e madhe!

- Me kënaqësi – dhe falemnderit!

Comments

Popular Posts